Pas op voor de rentesneeuwbal, groei lost alles op

Parijs stond letterlijk in brand nadat aanvankelijke demonstraties voor beter onderwijs volledig uit de hand liepen. De Fransen pikken de voorgenomen €54 miljard aan bezuinigingen niet en willen beter leven. Blijkbaar rechtvaardigt dit de plunderingen. Zo dachten ‘betogers’ er ook bij onze Zuiderburen blijkbaar over, en ook delen van Luik en Brussel werden spoedig onder handen genomen. Het toeval wil dat ik op woensdag in de Belgische hoofdstad was bij een congres waar Minister van Financiën Jan Jambon een lezing hield.

Deze had primair betrekking op de reductie van de forse staatsschuld waarmee België kampt: 108 procent van het bruto nationaal product. Fors boven de EU-norm van 60 procent welke is vastgelegd in het Verdrag van Maastricht (om ook nog maar een Nederlandse stad te noemen). De Franse staatsschuld komt met 119% nog wat hoger uit.

Beleggers maken zich zorgen over de omvang, waardoor ze minder bereid zijn deze overheden te financieren. Het leidt tot hoge rentes. Frankrijk betaalt hierdoor 5 procent rente over 10-jarige leningen, maar ook België kampt met een stevige rentelast door een rente van 4,4 procent bij een schuld van 700 miljard euro. En €31 miljard rentelasten drukken stevig op de begroting.

Hierdoor ligt ook het begrotingstekort van de Belgische overheid met 5,2% ruim boven de EU-norm van 3 procent. Vooral te wijten aan de enorme rentelast. Stijgt de rente nog verder dan neemt het probleem toe. Jambon noemde dit gevaar de rentesneeuwbal. In Frankrijk is de bal al groot. Ook in Nederland groeit de rente sneeuwbal met een actuele jaarlijkse rentelast richting 14 miljard euro. Tekorten ontstaan wanneer je meer uitgeeft dan er binnenkomt. Bij een tekort zijn bezuigingsmaatregelen nodig.

Maar niet volgens Jambon. Tijdens zijn speech wijst hij meermaals op de overheidsdoelen die België voor 2030 heeft. De ideeën zijn gestoeld op lange termijn visie. De minister van Financiën is duidelijk: de huidige groei is te laag. België moet inzetten op groei om tekorten te lijf te gaan. Daarvoor heeft de regering drie pijlers benoemd. De eerste is kapitaal laten werken. Er is genoeg (spaar)geld, maar dit vindt nog onvoldoende zijn weg. Investeren moet aantrekkelijker worden. De tweede pijler: adminastrieve lasten zijn te hoog en vertragen het benutten zijn groeimogelijkheden. Regels moeten vereenvoudigd worden. De derde is belastingverlagingen. De fiscus moet partner worden van ondernemers.

Het coalitieakkoord van de Nederlandse regering heet ‘aan de slag 2026-2030’. In het zestig pagina’s tellende verhaal wordt met geen woord gerept over 2030, uitgezonderd enkele doelen op het vlak van milieu en stikstof. Visie op economische groei, begroting of ondernemerschap is er nauwelijks. Terwijl ik naar Jambon luisterde, wist ik ineens het probleem waarmee beide landen kampen: in België wordt nagedacht en zijn de ideeën uitermate goed, maar is de uitvoering daarvan niet zo best.

Hier is het andersom: we voeren uit, maar zonder plan. Gewoon lekker ‘aan de slag’. Om daadwerkelijk groei te realiseren is best of both countries vereist. Een gezonde groeiende economie zorgt voor een sluitende overheidsbegroting, waardoor rentes dalen en de gevaarlijke sneeuwbal smelt. Misschien zelfs zonder bezuinigingen. Groei lost alles op.

Heeft u vragen of wilt u meer weten en wat wij voor u kunnen betekenen? Bel ons dan gerust. Wij hebben geen keuzemenu en staan u direct te woord.

Liever mailen? Binnen een werkdag heeft u een reactie van ons.